سلام به همه وبلاگ خونای عزیز . این اولین پست شنگولی من در سال ۲۰۰۷ هست که قراره یه پست باشه پررررر از عکس .
این چند وقت همونطور که میدونین حسابی مشغولیم . عموی بهدونه که پیشمونه و بهدونه دیگه هیچی جز اردن اردن نمیگه . مارو دوروزه فروخت رفت پی کارش . دیگه نه به ننه باباش بوس میده و نه بغل میاد و نه خلاصه هیچی . عموش که باشه دیگه محل سگ ماهم نمیذاره . همچین بلاچه خودشو واسش لوس میکنه که بیاین و ببینین .
خلاصه سال ۲۰۰۷ شروع شد با یک عالمه دوستی و عشق و شادی . با چند تا دوست خوب سال رو تحویل کردیم .صد البته یه شامپاین سرخ هم بمناسبتش باز کردیم و نوش جان کردیم . همش هم به گشت و گذار و ددر و دوست دوست بازی گذشت . دیگه دیشب بقول اینجاییا هنگ اوور بودیم . بسکه شبا دیر خوابیدیم و صبحها کله سحر بیدار شدیم .
بهدونه هم که یا بازی میکنه و یا شلوغ بازی و یا هیچی غذا نمیخوره و یا تا وقت گیر بیاره لخت میشه و کت و کاپشنشو میخواد تنش کنه که بره ددر یا کفش پاشنه بلندای منو پاش میکنه . خلاصه که خونه همش شلوغ پلوغه و هر چقدرم زحمت بکشم ، مرتبیش به یک ساعت هم نمیرسه و شبها انگار که بمب توش ترکیده .
یه چیز کوچولو هم میخوام بنویسم . دیروز برای Brunch ( یه چیزی تو مایه های صبحانه دیروقت و ناهار زودهنگام ) با چند تا دوست خوب اولین رستوران سال نو رو رفتیم . من بعدش فکر کردم که خیلی آدم خوشبختی هستم که دوستای به این ماهی و عزیزی دارم . همیشه اعتقاد دارم که هر آدمی به دلیلی وارد زندگی آدم میشه . ناخواسته توی زندگیمون و شادی و غممون یک سهمی داره . از هر آدمی میشه خیلی چیزا یاد گرفت و من هرکسی رو همونطوری که هست دوسش دارم . بی هیچ تغییر . دلم میخواد آدمایی که برام عزیزن ، تا ابد تو زندگیم بمونن .
عکسها چندتاش مال آکواریوم ونکووره که قسمتیش رو برای بچه ها درست کردن و بچه ها میتونن به گیاهان و حیوونات دریایی دست بزنن و همه چیز رو عملی تجربه کنن . چند تا از عکسها هم مربوط به یکی از پارکهای ونکوور به اسم کوئین الیزابت هست که یک قسمت سرپوشیده داره و محل پرورش گیاهان مناطق استوائی و پرنده هاست . اون طوطی سفید توی آخرین عکس ، از طوطی های خیلی معروف شهره . بسکه شیرین زبونی میکنه . اولش میگفت : ha ha ha . hi charlie ( اسمش بگمونم چارلی باشه ) بعدش که کمی خودشو لوس کرد و ما ازش یه عکس گرفتیم ، یک دفعه جنی شد و شروع کرد جیغای بنفش کشیدن و گوشمون رو داشت کر میکرد . بهدونه هم اونقدر ترسیده بود که با صدای بلند گریه میکرد و تمام تنش میلرزید . آخرش آروم شد و هی میگفت I'm sorry . اونقدر خوشگل و بانمک و دوست داشتنی بود که دلم طوطی خواست .
این هم لینک آکواریوم ونکوور و همینطور این هم لینک پارک کوئین الیزابت برای اونایی که دلشون میخواد بیشتر در موردشون بدونن .
خوش باشین و سال خوبی داشته باشین .