هی روزگار مارو خرپول نکردی که کیفشو ببریم . راستی میگم پول خیلی چیز شیرینیه ها . اونم نه این پولا . پول بابا ننه دار . هم من و هم رشا عااااااشق خونه های گنده هستیم . اون خونه هایی که ما دوست داریم لامصبا کم کم چهار پنج میلیونی هستن . اینجا قیمت خونه نسبت به همه جای دیگه کانادا گرونتره .
این پست رو دلم میخواد فقط درمورد خونه های ونکوور و اوضاع خرید و فروششون بنویسم . پس به احتمال زیاد اصلا برای کانادائیهای عزیز موضوع تازه و جالبی نخواهد بود . دیگه اینکه من تو این پست از قیمت خونه ها تو منطقه هایی که زیاد جالب نیستن و یا خونه های قدیمی و ... نمینویسم . اینا خلاصه ای از وضعیت خونه های معمولی و خوب این شهره .
برای اطلاع دوستانی که ایران زندگی میکنن بگم که خونه های اینجا یا آپارتمان هستن که بهشون condominium یا بطور خلاصه کاندو میگن . اینجا کوچولوترین آپارتمانی که جای خوبی هم باشه و فقط دو خواب داشته باشه از حدود چهارصد هزارتا شروع میشه . حواستون باشه که وقتی خونه نو میخرین باید شش درصد قیمت خونه رو بابت مالیات به دولت ( GST) بدین . دیگه بابت گرفتن وکیل و ثبت محضری و ... هم چند هزارتایی افتادین .
نوع دیگه خونه هارو Town House می نامند و شامل خونه های یک طبقه هستن که معمولا دیوار های سمت چپ و راست خونه با بقیه به اشتراک هست و بیشتریها یه حیاط کوچولو و گاهی یک زیرزمین ( basement ) دارن . مزیت این جور خونه ها اینه که دیگه همسایه طبقه بالا و پائین ندارین . اما عیبشون اینه که مثل آپارتمانها باید ماهیانه یه پولی بابت شارژ ساختمان پرداخت کنین که شامل پول آب و گاهی شامل زدن چمنهای جلوی خونه و پاک کردن برفها در زمستان میشه .
شارژ خونه در آپارتمانها یا تاون هاوس ها از حدود پنجاه دلار شروع میشه . اگر ساختمان استخر یا مجموعه ورزشی داشته باشه که این پول بیشتر میشه . من حتی آپارتمانهایی دیدم که شارژ ماهیانه شون نزدیک سه هزار دلار بوده ( البته قیمت خود آپارتمان بالای هشت میلیون دلار بوده ) !!!
حالا هرکدوم این خونه ها بازم تقسیم بندیهای جزئی تر دارن . مثل خونه Semi-detached که یعنی یه خونه که فقط یک دیوارش مشترک با همسایه بغلی هست و گاهی سقف دوتا خونه مشترکه و اگر مثلا بخواین سقف خونه رو تعویض کنین ، باید با مشاوره و اجازه و هماهنگی همسایه بغلیتون باشه .
بعد میرسیم به خونه یا house یا ( Single family house ) که همون خونه های تک واحد خودمونه . اینجا یه خونه خوب با سه چهارتا خواب توی یه جای معمولی که منظره هم نداره ، با حدود مثلا ده سال ساخت رو میشه از حدود هفتصد تا پیدا کرد . اینم بگم که محله با محله فرق میکنه و کوچه با کوچه با کوچه . واقعا یک سلیقه شخصیه . حتی شاید با یکی دو ساعت دور شدن از شهر میتونین با این پولا یه خونه خیلی بزرگ هم گیر بیارین . من درمورد سلیقه شخصی خودم نوشتم . دیگه اینکه خونه ای که منظره خوب داشته باشه ( منظره آب ) که حتما میره روی یک میلیون . خونه های خوشگل هم که بالای چهار پنج میلیون . باورتون نمیشه اما درمرکز شهر یک آپارتمان دو خوابه گذاشتن بقیمت نزدیک نه میلیون دلار !
آدرس سایت رسمی خرید و فروش خانه در کانادا اینه: http://www.mls.ca
یه زمانی یک میلیون دلار خیلی پول بود برای خرید خونه . یادم میاد که ایالت اونتاریو که بودیم ( شهر تورنتو ) خونه یک میلیون دلاری یعنی یه کاااااخ . اما اینجا یعنی هیچی . وقتی دنبال خونه میگردین اونقدر خونه بالای یک میلیون دلار توی هر منطقه از شهر هست که دیگه این پولا تو ایالت ما پولی نیست . فقط یک نگاهی به این لینک بندازین تا حساب دستتون بیاد . تازه این خونه ها فقط خونه های قسمت غربی شهر هست و دیگه اینکه توجه داشته باشین که الان فصل فروش خونه نیست . تابستون دیگه ببینین چه خبره . دیگه اینکه متراژها به اسکوور فیته و تقریبا یک دهمش که کنین میشه متر . زیر صفحه سمت راست میشه به سیستم متراژ بهتون اندازه هارو تبدیل کنه . ( بجای Imperial باید Metric رو انتخاب کنین و هر square feet دقیقا 0.09 متر هست و یا به عبارتی هر متر میشه 10.76 اسکور فیت )
فقط در پنج ماه اول سال ۲۰۰۶ ، چهارصد تا خونه بالای یک میلیون توی این شهر خرید و فروش شده . خبر کامل رو میتونین در اینجا بخونین .
ما قبل از اینکه با این ناحیه فعلی اسباب کشی کنیم ، همون زمانی که رشا داشت دانشگاه درس میخوند ، تو منطقه بیرون دانشگاه ( Unirevrisy of British Columbia ) که به اسم Point Grey زندگی میکردیم که واقعا یکی از بهترین و قشنگترین مناطق ونکوور هست . یکی از تفریح هامون هم این بود که بریم کوچه پس کوچه های مختلف و خونه های آنچنانی رو ببنیم . یک کوچه هم بود بنام Drummond Drive که ماها عاشقش بودیم و واقعا خونه های خوشگلی توش بودن . بتازگی فهمیدم که یک سری از گرونترین خونه های ونکوور توی این خیابون هستن و اولین گرونترین خونه شهر با ارزش حدود ۲۸ تا ۳۲ میلیون دلاره . سومین خونه گرون شهر هم مال یک ایرانیه بنام آقای حسن خسروشاهی ( ممنون علی جان از توجهت) که همه ایرانیای مقیم کانادا اونو خوب میشناسن و صاحب قبلی بزرگترین فروشگاههای زنجیره ای لوازم صوتی و تصویری ( Future Shop ) هستن و فکر کنم که پولدارترین ایرانی مقیم کانادا باشن و خونشون هم توی همون منطقه هست . خبر کامل رو در اینجا بخونین .
این شهر سرسبز و زیبای ونکوور که سال پیش سومین بهترین شهر جهان برای زندگی انتخاب شده ، گذشته از اینکه جزو گرونترین شهرهای کاناداست ( از قیمت بنزین و مواد غذائی و خونه گرفته تا همه چیز دیگه ) اما هوای واقعا معتدلی داره و چهار فصل سال سر سبزه . بغیر از سال پیش که یک عالمه برف داشتیم ، معمولا یک سانت درسال بیشتر برف نداره . البته تا دلتون بخواد بارون داره که اونم من عاشقشم . خیلی از کانادائیها آرزو دارن که دوران بازنشستگی خودشون رو اینجا بگذرونن . هر وقت که برین بیرون ، اونقدر آدمایی درحال ورزش یا درحال خوشگذرونی میبینین که انگار ملت اینجا کار نمیکنن و خیلیا همش درحال تفریح هستن . اونایی که با پول زیاد میان کانادا ، معمولا میان اینجا . البته اوضاع کاریابی اصلا بخوبی جاهای دیگه کانادا نیست . اما این چند ساله یک سری شغل های جدید بخاطر المپیک زمستانی 2010 بوجود اومده و تورم قیمت خونه های شهر هم بیشتر بخاطر همونه . خدا میدونه که بعد از المپیک چه بلایی سر این شهر بیاد .
درمورد سیستم خرید خونه هم یه چیزایی بگم . اینجا برعکس کشورهایی مثل ایران که مردم یک عمر پول جمع میکنن و آخر عمری میتونن خونه مورد علاقه شون رو بخرن ، از همون اول میشه خونه مرد علاقه رو خرید و لذتشو برد . البته سی چهل سالی هم باید پول وامشو بازپرداخت کرد . قسط بندیش دیگه بستگی بمیزان درآمد هر خانواده داره . اما معمولا کل پولی که بازپرداخت میشه حدود دوبرابر قیمت خونه درمیاد . سالها پیش بهره وام برای خونه حدود ۱۹ درصد بود و خیلیا بهمین دلیل که نتونستن بازپرداختش کنن ، ورشکسته شدن و خونه بتصرف بانک دروامده . الان نرخ بهره حدود ۶ درصد هست . البته برای خرید خونه میشه وام رو برای ۵ سال با بهره ثابت پرداخت کرد ( اگر ترس اینو دارین که بهره ها بالا میرن این بهترین کار هست ) و الان بهره ثابت حدود 5.2 درسال هست و اگر هم که مطمئن هستین که بهره ها بالا نمیرن میتونین از بهره شناور استفاده کنین که الان درحدود 5.14 هست و هرموقع که دیدین داره بهره ها بالا میره میتونین که اونو برای پنج سال ثابت کنین .
مقدار وامی که میشه از بانک گرفت بسته بمیزان درامد هرکس هست و معمولا باید بیشتر از ۵ درصد قیمت خونه رو پول پیش بذارین . بالای همون وبسایت http://www.mls.ca قسمتی داره بنام Mortgage Calculator که میتونین ببینین با بازپرداخت مثلا سی یا چهل ساله چقدر هرماهه باید پول بازپرداخت کنین و ... یک سایت دیگه هم برای خرید و فروش خونه هست به اسم : http://www.realtylink.org . این پولی رو هم که بعنوان وام از بانک میگیرین رو باید بیمه کنین . یعنی خود بانک برای یک وام هفتصد هزاری یه پولی مثلا بیست هزار دلار ( اگر پول پیش بیشتر بذارین ، این نرخ بیمه کمتر میشه ) رو از کل وام بابت بیمه کم میکنه . خلاصه که خونه خریدن اینجا کلی دنگ و فنگ و خرجهای جانبی داره .
فروشنده هم که باید یه پولی بابت فروش خونه اش به دلال ( realtor ) بده ( معمولا برای اولین صدهزارتای خونه ۳.۲ درصد و برای مابقیش ۱.۶ درصد حق دلالی میگیرن . البته هر کمپانی با کمپانی فرق میکنه و این نرخ کاملا ثابت نیست )
البته واقعا خود خونه ها یکطرف ، تزئین خونه های اینجا اصلا با خونه های ایرانیای پولدار قابل مقایسه نیست و کلا خیلی از مردم اینجا زیاد سر از تجملات آنچنانی درنمیارن .
دوتا خونه زیری قیمت هرکدومشون سه و نیم میلیون دلار هست
و خونه زیری چهار میلیون دلار :
دوتا عکس بعدی از درون یک خونه چهار میلیون وهشتصد هزار دلاریه که ۹۹ سالشه !! فکر کنم اون شوفاژ هاشم از همون صد سال پیش اونجا مونده باشن . بعضیا عشق عتیقه دارن .
اینم چند تا عکس متفرقه از توی خونه های چند میلیون دلاری :
چند وقت پیش یک خونه در ناحیه ای در شرق شهر ونکوور ( Abbotsford ) برای فروش گذاشته بودن به قیمت ۴۵ میلیون دلار ! برای فروش این خونه هم یک روز همه دلالهای خونه ( Realtor ) ها رو دعوت کرده بودن که دراصل برای دیدن خونه و مشخصاتش بود و همه هم دعوت بصرف خاویار و شراب و مخلفات بودند !
پینوشت : اینجا قاچاقچیای محترم بیشتر خونه های خوب رو میخرن و میکننش مرکز کاشت ماریجوانا !! قبلا که خونه های ارزون رو تو مناطق سطح پائین میخریدن و اما تازگیها چون واقعا صنعت پردرآمدیه ، خونه های گرون چند میلیون دلاری رو در بهترین مناطق میخرن . هرچند وقت یکبار هم پلیس چند تا خونه رو کشف میکنه . حالا خیلی از خونه های محشری که توی بازار برای خرید و فروش هست ، همه قبلا مرکز کاشت بوده . معمولا هم دلال هایی که وجدان داشته باشن اینجور خونه هارو با اینکه هم قیمت خیلی بهتری از بقیه خونه ها دارن و هم اینکه توشونو حسابی بازسازی میکنن ، برای خرید اونارو پیشنهاد نمیکنن . به چند دلیل : چون اولا همه سیستم برق خونه رو عوض میکنن و بخاطر همین خیلی احتمال آتش سوزی دراین خونه ها زیاده . دیگه اینکه مثل گلخونه اونجا رو گرم و مرطوب میکنن و چون خونه ها همه از چوب ساخته میشن ، رطوبت درون همه دیوارها نفوذ میکنه و تمام لوله های خونه میپوسه . دیگه اینکه احتمال اینکه شب یکی از این قاچاقچیا که با صاحب ملک خورده حساب داره و نمیدونه که طرف خونه رو فروخته و رفته ، سرو کله اش پیدا بشه و دوتا گلوله تو شیکمتون خالی کنه خیلی زیاده !!!!! معمولا هم توی مدارک خرید و فروش ملکه این سابقه کاشت بثبت میرسه .
چند تا عکس بعدی هم منظره جلوی چند تا از خونه های چند میلیون دلاریست :
چند تا عکس هم از خود شهر ونکوور و مناظرش براتون میذارم که خالی از لطف نیست .
